Geçen sene kendini şaraba yatırıp dinlendirip maddi ve manevi enerji toplamasının ardından bu sene gayet iddalı bir line-up ile geri dönen Rock’n Coke Müzik Festivali 18-19 Temmuz tarihlerinde yeni mekanı İstanbul Park’ı yaklaşık bir hafta önce sallayıp, 2 yıldır müzik festivaline aç bünyeleri şöyle bir kendine getirdi diyebiliriz. Geçen yılki arayı ülke şartlarını düşünüpte hoş gördüğümüz takdirde Rock’n Coke ‘un halen Türkiye’nin en büyük en kaliteli Müzik Festivali olduğunu kabul etmemiz gerekiyor. Ama yine de eksikleri yok değil.

Son 9 yıldır Türkiye’de gerçekleşen bütün büyük açık hava müzik festivallerinin neredeyse hepsine gitmiş bir insan olarak gördüğüm en güzel festival alanının H2000 ‘nin 2 defa gerçekleştiği Ömerli beldesinde kurulan festival alanı olduğunu belirtmek isterim. İkinci sıradaki ise Rock’n Coke’a 5 yıl ev sahipliği yapan Hazerfan Havaalanı’dır. H2000 2003’ün gerçekleştiği Demirciköy Plajından sonra ise gelmiş geçmiş en kötü festival alanı ise ne yazıkki son Rock’n Coke festivalinin gerçekleştiği İstanbul Park olmuş. Öncelikle kendi adıma ve bence olması gereken olarak belirtiyim ki benim için bir müzik festivalinde en önemsiz şeyler festival alanının uzaklığı, festival tarihi ve hava şartlarıdır. Müzik festivalleri bizler için sadece müzik dinlemek için vardır. Hadi ülkemiz olarak ele alırsak, düzenleyen şirketler içinse bir iştir, para kazanma aracıdır. Ama ne yazıkki ülkemizdeki katılımcılar için festival; alkol içmek, çadırda sevişmek, süslenip cicilerini göstermek, yağmur yağmamasını dilemek v.b. şeyler manasına gelmekte. Bu kişiler her ne olursa olsun festival tarihinden, festival alanının uzaklığından, ulaşımdan v.b. konulardan kesinlikle şikayetçi olurlar. Herneyse bunlar apayrı tartışmaların konusu ama ben bir defaya mahsus az önce bahsettiğim kişilere benzeyerek İstanbul Park ‘ın neden gelmiş geçmiş en kötü festival alanı olduğuna geri dönecek olursam vereceğim cevap şu olacak; asfalt ve festival alanının darlığı. Eğer festival eski tarihinde gerçekleşecek olsaydı tabiki asfalt bu derece rahatsız edici olmazdı ama Temmuz’un ortasında 35 derece sıcaklıkta gerçekleşen bir festivali kısıtlı bir çimen alanı ile asfalt üstünde yaparsanız akşam 20’den önce büyük bir katılım beklemeniz ne yazıkki mümkün olmaz.

Gündüz vakti hem ana sahnede hem de alternatif sahnede çıkan gruplarda üzücü bir şekilde genele değilde sadece fanlarına çaldılar diyebiliriz. Hoş Pazar günü Cartel sayesinde öğlen vakitlerini de biraz kurtardı festival ama bu herkesin kaynamadığı anlamına gelmiyordu malesef. Ve festival alanının insanı sıkıştıran, içini daraltan, en arkalarda bile tıkış tıkış konser izleten o darlığı.Ah, hey gidi Hazerfan. Koskoca şehir gibi geldin bana İstanbul Park’ta arkam dönük sahneden azıcık uzaklaşıp ses kulesinin korkuluklarına çarptığım zaman. Ayrıca zemininin çimen ve toprak olmsı, bol rüzgar alman gibi özelliklerin Istanbul Park’ta popomu koyacak serin bir yer bulamadıkça gözlerimi yaşarttı diyebilirim. Neden Hazerfan’da gerçekleşmediğini bilmiyorum ama en azından ülke içinde profesyonel bir festival katılımcısı olarak Istanbul Park’ın kesinlikle yanlış bir tercih olduğunu üzülerek söylüyorum. Umarım Rock’n Coke seneye ait olduğu yere, Hazerfan’a geri döner. Bu rahatsızlıklarımın bir müzik festivaline aç olan bünyemde sadece objektif olduğum takdirde canımı sıktıklarını belirtmemde fayda var. Ne olursa olsun izlemek istediğim konserleri izledim ve kaygısız bir şekilde zevk almaya çalıştım. Her festival katılımcısıda bence bunu yapmalıydı zaten. Seneye yine Istanbul Park’ta olursa tıpış tıpış gidicem ama içimde bir ukte tabiki kalacak. Kamp alanına değinecek olursak gayet düzgündü. Açıkçası bazı sebeplerden ötürü konaklayamadım ama bir kaç kez kamp alanına girdim. Zaten kamp yapmayı göze alan bir kişi lütfen hiç bir şeyden şikayetçi olmasın ve festivale biz kamp yapmayanlardan daha fazla ait olmanın tadını çıkarsın.

Ana sahne herşeyiyle yine süperdi. Alternatif sahne gerek çadırı gerek ses sistemi gerek sahnesi olsun yine sorunsuzdu. Line-up harikaydı. Özellikle yabancı isimlerden Juliette Lewis ve The Prodigy dışındakilerin hepsinin daha önce hiç ülkemize gelmemiş isimler olması her sene aynı isimlerin defalarca gelmesinden şikayetçi olan kişiler için ilaç gibiydi. Ömrümde Nine Inch Nails dinlemedim evet bu belki tamamen benim eksikliğim ama grubu uzaktan da olsa izledim. Yeni isimleri izlemek yerine her sene bu festivale HIM, Muse ve Placebo bekleyen insanlara akıl ve fikir diliyorum. Biraz da performanslara değinelim.

Juliette Lewis

Bütün çirkinliğine rağmen sexy ötesi bir varlık olan ünlü oyuncu ve punk kraliçelerinden Juliette Lewis yine sahnede müthişti. Daha ilk şarkıda kendini yerlere atması zaten hararetli performansını tanımlar nitelikte bir davranıştı. Kendisi The Licks’den ayrılmış durumda ve bu konserinde ona yeni grubu The New Romantiques eşlik etti. The Licks gibi ateşli değil ne yazıkki The New Romantiques. Ama Juliette’nin ateşi sahneye yetti ve saat 18:00’dan itibaren hepimize yayıldı. Artık bir müzik festivalinde olduğumuzu hissetmeye başlamıştık.

Duman

Duman, Kaan’ın askerden gelmesinin ardından çıkardığı 2 Cd’lik müthiş albümleriyle birlikte konserlere de hızlan devam etmekte. Bildiğimiz gibiler. Sahne performansları halen çok iyi. Şu an benim gözümde MFÖ gibi kült olmuş bir ismi saymazsak Türkiye’nin en iyi grubu konumundalar. Müthiş davulcu Cengiz Baysal ile birlikte yola devam etmeleri de çok yerinde bir karar olmuş. Yeni albümden parçaları ve eski hitleri ile festivale damgasını vuran gruplar arasındaydı Duman.

Nine Inch Nails

Industrial Rock müziğin devlerinden olan Nine Inch Nails gürültülü ama sound olarak oturmuş olduğunu fazlasıyla belli eden ve eminimki hayranlarının kulaklarının pasını silen bir performansa imza attı. Trent Reznor ve ekibi sahnede gerçekten çok karizmatiktiler. Kesinlikle efsane olduklarını belli ediyorlardı. Açıkçası gruba ve tarza hakim değilim ama onlardan etkilenmemek mümkün değildi. Yarı headliner olmalarının hakkını tamamen verdiler ve Rock’n Coke festivali efsane performanslar arasında yerlerini aldılar.

The Prodigy

İşte size kelimelerle gerçekten çok zor anlatabileceğim hayatımdaki en iyi performanslardan biri. Bir grup ancak bu kadar olmuş olabilir. Zaten beklentilerin bile ötesinde güzel olan son albüm Invaders Must Die ‘ın ardından daha önce de ülkemize iki defa gelmiş olan bu grubu bir kez daha bekliyorduk. Rock’n Coke’da headliner olmaları ise gerçekten büyük sürprizdi. Onlar sahneye çıktıklarında ya da en azından 15 dakika sonra festival alanının sahne önü haricinde pek insan kaldığını zannetmiyorum. Herkes ordaydı, herkes zıplıyordu, herkes umarsızca dans ediyordu. Eski ve yenilerin kusursuz şekilde sıralandığı setlist grubun elemanlarının hiç bitmeyen enerjisi ile birleşip, kesinlikle bencil davranıp bizi mahvediyordu. Ben bu tip bir canlı performans izlemedim diyebilirim. Hele ki tarihe geçecek bir “Smack My Bitch Up” olayı vardı ki yaşayamayanlar için oldukça üzülüyorum. Konserden sonra bize kalanlar; terden sırılsıklam olmuş bir beden, zıplamaktan ağrayan bacaklar, bir kaç morluk, müziğe, festivale ve dansa tatmin olmuş bir ruh. Evet zaten herkesinde söylediği buydu; Prodigy bizi becermişti..

Manga vs. Cartel

İlk açıklandığında büyük bir şaşkınlığa yol açan bu konser haberi rap müziğin ülkemizde popülerleştiği o 1995-1996 senelerini yani Cartel’in senelerini yaşayanları inanılmaz heyecanlandırmıştı. Rap müzik ile Rock müziği başarılı bir şekilde harmanlayan grup Manga zaten bir kaç yıldır konserlerinde Cartel’in harika şarkısı “Evdeki Ses” ‘i coverlıyordu. Bu iki isim bir şekilde bir araya geldiler, ilk ve belkide tek performanslarını Rock’n Coke’da gerçekleştirdiler. Zaten eğer bir daha olmayacaksa kaçıranlar kesinlikle üzülmeli. İlk başta sahneye Manga çktı ve 5 şarkı seslendirdi. Açıkçası seyirci çılgınlar gibi Cartel’i beklemetyedi ve vokal’in “1995’e dönmeye hazır mısınız ?” demesinin ardından çığlıklar koptu. Cartel elemanları Kerim hariç tam kadro sahneye fırladılar. Efsane karşımızdaydı. Yaşlandıkları her hallerinden belliydi ama o enerjilerinden bir şey kaybetmedikleri de ortadaydı. Şarkıları Manga ile birlikte biraz soundu değişmiş şekilde yorumladılar. Neyseki Manga’nın başta Dj’yi olmak üzere enstrüman çalan elemanlarının iyi olması sebebiyle gayet hoş bir performans ortaya çıktı. Kült isim Cartel’i sahnede görmek ve yıllardır unutmadığımız şarkılarını şimdi bile onlarla birlikte ezbere söylemek gerçekten eşsiz bir konser deneyimiydi. Manga, Cartel, Karma, Attack Attack !!

We Have Band

Manchester’lı dance-rock üçlüsü We Have Band alternatif sahnenin en iyi performanslarından birine imza attı diyebiliriz. We Have Band, Santigold, Mabbas vs Style-ist feat Jojo ve Sakin en iyileriydi alternatif sahnenin. Henüz tek albüme sahip olan taptaze grup We Have Band bizim için bayaa bir sürpriz oldu diyebiliriz. Keşfedipte getiren kişilere teşekkür ederiz burdan. Çok başarılı bir performans sergilediler ve özellikle davul ve perküsyondan sorumlu arada vokal de yapan siyahi asıllı oyuncu Darren Bancroft tavırları ve müzisyenliği ile sahneye damgasını vurdu. We Have Band bence ülkemize tahmin ediyorum Phonem v.b. bir etkinlikle bir defa daha gelebilir. Keşfetmenizi öneriyorum. “Oh” isimli hitlerinden başlayabilirsiniz.

Kaiser Chiefs

Debut albümlerinden sonra bence çokda başarılı bir iş çıkarmamış olan Kaiser Chiefs yinede konserlerdeki müthiş performanslarının da etkisiyle halen dünyanın en popüler gruplarından ve festivallerin aranan grubu konumunda. Rock’n Coke’da da aksi olmadı ve Kaiser Chiefs yarı headliner olmasının hakkını sonuna kadar verdi. Festivalin guitar-dance müziği açısından doruk noktasını oluşturup katılımcıları eğlendirmesini çok iyi bildiler. “Ruby”, “’Everyday I Love You Less And Less”, “Oh My God”, “The Angry Mob” gibi hitler katılımcıları tam anlamında kendinden geçirdi. Ayrıca vokal Ricky Wilson’un durmak bilmeyen hiperaktif bedeni seyirciyi de enerji açısından oldukça etkiledi. Bizi öyle dengeli yordularki gecenin kapanışında Linkin Park çıkacağı halde hala enerjimizin yeterli olduğunu hissediyorduk.

Linkin Park

Festivalin en büyük headlinerı, ülkemizi ilk kez ziyaret eden über ünlü grup Linkin Park en baştan söylemem gerekir ki performansı açısından hardcore fanları dışında pek kimseyi memnun etmedi diyebiliriz. Fanları olmasamda ben de onları heyecan içinde bekleyen birisiydim. Sahneye çıktıkları an gerçekten kıyamet koptu diyebiliriz. Katılımın en çok olduğu konserdi. Sabahın köründen beri sahne önünde bekleyen fanları bile vardı grubun. Onların zevk almaması pek mümkün değil evet. Ama ben bir konser izleyicisi olarak ve internetten bolcana Linkin Park Live izleyen biri olarak kafalarının ufakta olsa bir köşesinde bitsede gitsek tadı yakaladığımı belirtmek isterim. Müthiş insan Mike Shinoda ve başarılı vokalist Chester Bennigton dışındaki elemanların konser vermekten sıkılmış gibi olan duruşları açıkçası benim içimdeki ve eminim daha bir çok kişinin içerisindenki enerjiyi emdi diyebiliriz. Ama şunu da belirtmek isterim ki özellikle bu konserde daha önce bahsetmiş olduğum festival alanın darlığı oldukça etkileyiciydi. Aynı konseri Hazerfan’da düşünüyorumda kesinlikle çok daha rahat yayılan bir seyirci ile bu konser bize daha başarılı görünebilirdi. O basık alanda sahnede dünyanın en büyük gruplarından birini görmek Hazerfan’da Muse’u neredeyse 300 metre öteden mis gibi bir şekilde izleyen birisi olarak bende ters bir psikolojiye yol açtı diyebilirim. Ama yine de güzel bir setlist ve Mike’ın klavyesindeki Türk Bayrağı jesti ile gönlümü alan Linkin Park kısmen başarılı bir performans ortaya koydu. Fanları için eminim hayatlarının doruk noktasıydı ama bir konser izleyicisi için vasatın biraz üstündeydi. Yine de biraz daha yaşlanmadan “One Step Closer” ‘da gençlerle pogo yapan bedenim bundan kesinlikle memnun kaldı.

Rock’n Coke müzik açısından bu yaza damgasını vurarak sona erdi. Umarım bir daha hiç bir zaman ara vermez. Çünkü bir çok açıdan olmuş bir festival kendisi. Özellikle Line-Up açısından taviz vermeden daha önce gelmeyen isimlere yer vermeleri çok şık bir tutumdu. Aynı tarzda devam etmeleri tek temennimiz. Hava şartları, Ulaşım v.b. şeyleri takmayıp Hazerfan’a da dönüş yaparlarsa tamamen kusursuz olacaktır.

Fotoğrafı çeken; Alper Yurttaş.

Benzer Yazılar:

• Videolarla, Rock’n Coke 2009
• Rock’n Coke 2009 Festival’inde Sahne Alacak Sanatçıları Tanıyalım!
• Rock’n Coke 2009 Bu Yazı Sallayıp Yuvarlayacak!
• Rock’n Coke 2009 ‘a hazır olun!
• Rock’n Coke 2009′dan son gelişmeler
• Rock’n Coke 2009 ana sahneye yeni iki isim daha: Howling Bells ve Emre Aydın
• Rock’n Coke 2009′dan haberler: Juliette Lewis
• Linkin Park ile Tanışmaya Hazır Mısınız?
• Rock’n Coke 2009′dan haberler: Foo Fighters
• Rock’n Coke 2009 ‘dan haberler: Linkin Park Istanbul’da!

Share: